Het zal toch...............
 

Volgens mij ben ik best een mooie kat, met een flinke bontjas van nature.

Het vrouwtje is van mening dat er af en toe een kam door moet worden getrokken.

Dit is natuurlijk onzin, dat kan ik met mijn tong veel beter, en dat laat ik na een paar

minuten echt wel merken. Die kam doet pijn, maar mijn nagels en tanden veel meer.

Dus het vrouwtje stopt dan wel.

Nu komt er af en toe een gek

hondje op bezoek, tenminste

ze zeggen dat het een hondje is, maar dat betwijfel ik. Volgens mij is het een kruising tussen een varken en een hond, maar dan in minivorm.

Hoewel een varken kun je nog trainen, dit geval niet, zeggen ze. Veel haar heeft het niet, heel kort, daar heb je niet eens een kam voor nodig.

Dus ik vond eigenlijk wel, dat Spooky, ( zo heet dat hondje ) wel geluk had, het kammen valt wel mee.

Maar wat heb ik me vergist. Het arme dier! Daar is kammen nog niets bij. Hij kwam binnen en wat hij nu toch aan had. Een JAS ! Spooky liep volkomen voor gek, het arme beestje ziet er zonder jasje al vreemd uit, maar dit slaat alles. Ik hoop dat mijn vrouwtje het bij die kam laat, en ook niet op die rare gedachten komt. Als ik Spooky was, zou ik het ding meteen stuk bijten. Een keer raakt toch het geld op, en kunnen

ze geen nieuwe jasjes meer kopen.

Dus Spooky, zet hem op, tanden er in, en scheuren maar.

Spooky, een mopshond

Copyright © Thea Bekers 31-10-2009