|
Vakantie
En daar gaan ze
dan. Mijn baasje en vrouwtje. Samen op vakantie.
Ik dacht het al,
er werden van die grote dozen van de kast gehaald, vol kleding en
spullen gepropt. Ze waren druk bezig over vliegtuigen en treinen en
Italie.
Ze gaan dus fijn
weg.
En ik dan? Moet
ik met dat zwarte mormel hier achterblijven? Dat kun je toch geen
gezelschap noemen. Okee, alleen is ook niets, maar Maro?
Aahhh, het wordt
toch nog leuk. Grada komt voor ons zorgen. En zij verwent ons heel
erg. Ik denk dat zij mijn tactiek om meer van die lekkere
snoepstaafjes te krijgen nog steeds niet door heeft. Ik zal Maro eens
snel gaan vertellen hoe we dat samen gaan doen. Gelukkig begrijpt hij
het wel snel. En het lukt prima. We komen niets te kort.
Zo, daar zijn ze
weer. Doodmoe van de reis en van de vakantie.
Ze zeggen dat ze
blij zijn weer thuis te zijn, en ons weer te zien.
Wij zijn ook
blij, en laten ons fijn aanhalen.
Ze vertellen veel
over die vakantie. Ze hebben veel gedaan. In een gondel gezeten in
Venetië. In de bergen gewandeld. Winkels bekeken. En het baasje heeft
natuurlijk weer veel foto’s gemaakt. Ook een foto van een koe. Ga je
daarvoor op vakantie? Neem een foto van mij, ik ben toch veel mooier
als zo’n graskauwend beest.
Eigenlijk begrijp
ik echt niet waarom ze op vakantie gaan.
Druk van tevoren,
doodmoe thuis.
En dat moet leuk
zijn?
Ik weet niet wie
nou de fijnste vakantie hadden, de baasjes, die doodmoe thuis kwamen.
Of wij, wel
alleen thuis, maar lekker verwend door Grada!
Dante.
Copyright ©
Thea Bekers 08-10-2010 |
